De praktijk (24/7) 053 431 89 48
Geen gehoor en spoed (MST) 053 487 35 65
Geboorte verhalen

Esmee, 22 jaar Glenn, 26 jaar Zoontje Noah

De bevalling van Esmee

Hoe heb je je zwangerschap ervaren?

"Tijdens mijn zwangerschap voelde ik me lichamelijk ontzettend goed. Toch was het een achtbaan, want met 32 weken kwamen ze erachter dat ons zoontje CHD (congenitale hernia diaphragmatica) heeft. Bij CHD is er een breukje in het middenrif ontstaan waardoor een deel van de darmen omhoog wordt gedrukt. Daardoor zit zijn hart in het midden en is zijn linkerlong in verdrukking geraakt."

Dat bericht moet heftig zijn geweest voor jullie?

"Ja, dat was het zeker wel! Na een aantal onderzoeken in het MST zijn we doorgestuurd naar het ziekenhuis in Nijmegen. Daar zijn ze gespecialiseerd in CHD. Toen ik daar een MRI scan kreeg bleek dat hij een milde vorm heeft van CHD heeft. Vanaf dat moment zijn we iedere twee weken voor onderzoek en gesprekken met de artsen in Nijmegen geweest. Na de bevalling zou hij een operatie krijgen."

En in hoeverre heeft hij daar last van als kind?

"Dat moet in de komende jaren gaan blijken. Het kan zijn dat het meevalt, maar het kan ook zijn dat hij wat sneller moe is later. Dat hij bijvoorbeeld minder goed kan meekomen met gym e.d. Maar dat kunnen ze eigenlijk pas echt zeggen wanneer hij een jaartje of vijf is." 

“Toen de weeën begonnen kreeg ik mijn vriend maar niet wakker. Maar op' t moment dat ik over ‘weeën’ begon sprong hij als een speer uit bed hahaha.”

Is je bevalling uiteindelijk begonnen wanneer je ongeveer was uitgerekend?

"Nou, niet echt. Ik zou eigenlijk op 6 september ingeleid worden, maar hij meldde zich al op 22 augustus. Mijn vriend wilde maar niet wakker worden, maar toen ik het woord ‘weeën’ liet vallen vloog hij als een speer uit bed. En omdat we zelf geen auto hebben, moesten we mijn vader uit bellen ha ha ha. Die is toen in alle haast uit Almelo gekomen om ons naar het ziekenhuis in Enschede te brengen. Daar bleek ik al 3 cm ontsluiting te hebben!”

Dat is dus allemaal best heel snel gegaan?

“Ja we zijn vanaf Enschede met de ambulance naar Nijmegen gegaan. Toen we daar aankwamen zat ik al op 7 centimeter ontsluiting. Ik had ontzettend buik- en rugweeën en voelde me alsof ik een soort roes zat op dat moment. Helaas ging het zetten van de ruggenprik drie keer mis. En tegen die tijd had ik ook al 9 centimeter ontsluiting, dus zei de gynaecoloog toen dat ik het laatste stukje toch maar zonder pijnbestrijding moest doen. Dat was 12.12 uur. Om 12.27 uur had ik volledige ontsluiting en om 12.47 werd Noah geboren. Voor een eerste kindje is dat ontzettend snel.”

“Binnen een uur ging ik van 3 naar 7 cm ontsluiting, de bevalling ging ontzettend snel.

Jeetje, wat een bijzondere bevalling… Maar je mocht ondanks alles hem wel vasthouden na de geboorte?

“Ja, dat was totaal onverwacht. Maar omdat hij het zo goed deed, vroegen ze aan me of ik hem vast wilde houden. Nou natuurlijk wilde ik dat! Dus voordat hij naar de Neonatologie werd gebracht, werd ’ie in een plastic zak gewikkeld voor de warmte en bij mij op de borst gelegd. Dat was echt een verrassing hoor."

“Wat een opluchting toen de chirurg vertelde dat de operatie heel goed ging en hij eigenlijk maar een milde vorm van CHD had en ze dus vrij vlot klaar waren”

Ook best spannend toch zo’n operatie?

De chirurg vertelde dat het eigenlijk heel goed ging en dat ze de ruimte in het middenrif goed konden hechten. Op dag 8/9 zijn ze begonnen hem voor het eerst 5cc melk te geven. En zelfs dat kleine beetje kreeg hij niet op. Maar iedere dag ging het ietsje beter. Na twee weken is hij overgeplaatst naar Enschede omdat hij zich zo goed ontwikkelde. Met drie weken zat hij al op 8 flesjes van 55 cc per dag en mocht ’ie mee naar huis!”

Hoe is het nu met Noah?

“Heel goed! Hij is altijd vrolijk, écht een lachebek. En hij eet en drinkt goed. Je hebt niks met hem te doen. Tot op de dag van vandaag is er eigenlijk niks meer met’ m aan de hand. Hij is nu vijf maand weegt 6,1 kilo en is 63 cm. Ook de artsen zeiden dat hij het zo heel goed deed en dat de hele situatie zo’n beetje het best mogelijke scenario was. Nou daar zijn wij natuurlijk ontzettend blij mee. Ik merk ook dat ik me steeds minder zorgen om hem maak. Ik zie eigenlijk alleen maar een heel gewoon, gelukkig en gezond kind.”

“Mylène was meer dan betrokken en geïnteresseerd. Dat was een grote steun voor me tijdens deze periode.”

En hoe heb je de begeleiding van Liberis Libenter ervaren?

“Ontzettend fijn. Bij het eerste bezoek al werd ik voor mijn gevoel met open armen ontvangen. En toen bleek dat er iets mis was tijdens de 32 weken echo werd ik op een hele prettige manier ondersteund. Mylène bleef rustig en kalm en zei: “ik zie iets wat ik liever niet wil zien, maar het is niet mijn specialisatie dus ik ga contact opnemen de gynaecoloog van het MST." Vanaf dat moment is het balletje gaan rollen en ‘viel’ ik officieel niet meer onder de verantwoordelijkheid van Liberis Libenter. Toch bleef Mylène ontzettend betrokken. Na iedere controle in Nijmegen hadden we telefonisch contact zodat ik haar bij kon praten. Ook nodigde ze me uit om toch gewoon op de praktijk te blijven komen om bijvoorbeeld even naar het hartje te luisteren. Daar heb ik dan ook dankbaar gebruik van gemaakt. En na de bevalling kwam ze op huisbezoek. Toen heeft ze met me alle echo’s doorgelopen zodat ik zelf ook het plaatje compleet kon krijgen. Dus alleen maar lof wat mij ons betreft!”

Zit je met vragen na het lezen van dit verhaal?

Iedere bevalling is anders en ook heel persoonlijk.  Dus voel je dat er nog dingen zijn die uit je 'systeem' moeten voor de bevalling? Of je wil graag extra hulp bij de voorbereiding? Laat het ons weten en we helpen je daar graag bij.

2 reacties op het bericht De bevalling van Esmee

  1. lFeidNzSOIC schreef:

    qakOZWIshYUc

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.